و اما اينجا

اينجا تازه اول دی ماه ست.

اينجا زمان گم شده ..انگار توی هر لحظه ساعت شمار پرتاب ميشه> دقيقه شمار پرواز ميکنه>وثانيه شمار فرياد ميزنه

اينجا تو اتاق من همه چيز آبيه . همه چيز خاموشه.همه چيز تلخه و همه جا حقيقته

اينجا تو اتاق من پر از غاره برای فرياد زدن تنهايی و بی کسی.....پر از دره برای سقوط گريه و بهانه ...پر از درخت برای بالا رفتن از سکوت و صبر.......و تنها يک رودخونه پر از علت برای غرق شدن و حل شدن تو آدمايه حقيقی درست مثل سوده......آدمايی که هستند و وجود دارند درست مثل مامان و بابا..به راد.پويان.سهراب حتی پريسا و آيدا...

اينجا تو اتاق من خدا انگار خوابيده/ يا شايد دستاشو محکم گذاشته رو گوشاش!

چه قدر سردمه

آره اينجا خدا حتما خوابييده!

پس اينجاست ته دنيا!

 

ساره....تابستان۸۴

(تقديم به روزای سخت سکوت...روزای روزه بودنم و روزای ذره ذره مردنم که خيلی طاقت فرسا بود)

/ 8 نظر / 13 بازدید
yaser

سلام ساره جون هنوزم مثل اون روزا بلاگد قشنگه:*

عماد

می دونی ساره تو هنوز همونجوری هستی . اتاق ما ديگه خالی نيست.خدا پيشمونه..

Fozool

با سلام خدمت ساره عزيز و با تشکر از تعريف و تمجيدت از کلبه محقرم... والله خونه شما که مجلل تره! ساره جون دليل سياهی قلمم اينه که بالاتر از سياهی رنگی نيست... بيصبرانه منتظر قدوم مهربانت هستم. شاد زی و مهر افزای...

مانی شیدا

سلام ساره جان.يه چيزی بگم؟قول بده رومو زمين نندازی...يه دونه از اون غارای تنهایی توی اتاقتو ميدی به من؟آخه منم خيلی تنهام خيلی.../خيلی دوست دارم از اون درخت برم بالا وبپرم توی اون رودخونه وباهاش برم برم يه جايی که ديگه اينجا نباشم...یه جایی که دیگه هیشکی نباشه...یه جاییکه دیگه من باشمو خدا...تنهای تنها/قربون تو ...مانی کوچولوی تنهای خدا

کیارش

آيا کسی اينجاس ؟ آاای با شماام گفتم آيا کسی اينجاس!‌ هيچ ! خدا هم خوابيده است! ای لعنت بر دل سياه شيطون ...

Fozool

بلي، کس چه میداند، شاید هم خوابیده باشد...

امیر قلب ها

کاش من یک درخت بودم. چون یک درخت هیچ گاه عجله ای برای رفتن و زندگی کردن ندارد. یک درخت هیچ گاه نگران عاشق شدن نیست. یک درخت یارش همیشه در کنارش است. یک درخت همیشه با خداست و به خدا می اندیشد. یک درخت سایه ای است برای دیگران. غذایی است برای انسان. باعث گرمایی است برای خانه ها. جایی است برای تاب بازی بچه ها. تکیه گاهی است برای رفع خستگی سالمندان. کاش. ای کاش من یک درخت بودم امیر فرناز شریفی